Reactie op nieuw boek over interculturele relaties 

Waarom zijn interculturele huwelijken anders dan “gewone” huwelijken? Maken cultuurverschillen een relatie leuker en spannender of juist ingewikkelder? Wat is helpend om twee mensen met soms zeer uiteenlopende etnische en culturele achtergronden nader tot elkaar te brengen?  

Op deze vragen zoekt schrijfster Corina Mushikagondo, EFT -therapeut en intercultureel pastoraal werker, antwoord in haar prettig leesbare boek Liefde tussen twee culturen. Ze put rijkelijk uit eigen ervaring en uit talloze verhalen van andere interculturele stellen. Ook ondersteunt ze haar bevindingen door data uit wetenschappelijk onderzoek.  

In de kern zijn wij als mensen – los van waar we vandaan komen – op zoek naar acceptatie, verbinding en begrip. Dit geldt zeker voor een liefdesrelatie, intercultureel of niet. Maar wat aanvankelijk voor kleur en pit zorgt binnen een gemengde relatie, kan door de uitdagingen van alledag veranderen in irritatie en verwijdering. Onbegrip ligt eenvoudigweg vaker op de loer, om te beginnen in de meest letterlijke zin van het woord: door een verschil in gesproken taal en dus in basale communicatie. Als we hier een verschil in gewoonten, de interpretatie van allerlei niet uitgesproken signalen, opvoedstijlen en bijvoorbeeld familiewaarden bij optellen, dan is het duidelijk waar de extra uitdaging in zo’n huwelijk vandaan kan komen.  

Gelukkig geeft Corina naast allerlei herkenbare voorbeelden ook suggesties hoe hiermee om te gaan. Het succes van een intercultureel huwelijk ligt namelijk in de bereidheid van twee “vreemdelingen” om samen met de ander als gelijkwaardig partner – hopelijk beiden met een net iets meer dan gemiddelde mildheid – op weg te gaan op de hobbelige maar nooit saaie weg van interculturele liefde.   

Judit Blom (bestuurslid ICP)