Teken je levenslijn. Met die opdracht startten we ons tafelgesprek en een uur bleek te kort om te bespreken wat er op het papier kwam.

Elke dinsdagavond eten we met buurtbewoners en BLEND bezoekers. Wie kan kookt en we delen wat we hebben. Zo is er altijd een gevarieerd en rijk diner. Er schuiven vaste gasten aan en zo nu en dan klanten uit de winkel. We genieten van elkaars gezelschap – sommigen onder ons zien er de hele week naar uit.

Na de maaltijd en een lekkere bak koffie gaan we in gesprek aan de hand van een verhaal. Storytelling geeft veel ruimte voor gesprek – iedereen kan vanuit zijn eigen perspectief meepraten. Ook als je niet of anders gelooft.

Deze keer toon ik een levenslijn van ene Jozef. Het gaat in zijn bestaan op en neer. Geliefd door zijn vader met een mooie jas – in de put dankzij z’n broers. Verheven tot manager in het huis van Potifar – door toedoen van Potifera in de gevangenis. Helemaal de man wanneer hij dromen uitlegt – maar volledig vergeten door de schenker.

Ik vraag iedereen om zijn eigen lijn te tekenen. En wat een openheid komt er dan in het gesprek, Iedereen blijkt diepe dalen te kennen: gepest, in een kindertehuis terecht gekomen, wees geworden, depressief zijn, gescheiden, een beenamputatie, chronische ziekte, discriminatie.

“Ik heb dit nog nooit zo in een groep gedeeld”, zegt de één. “Wij houden van je”, reageert een ander. “Ik ben zo blij met BLEND”, stelt een derde.

We sluiten de avond af met nog één blik op de levenslijn van Jozef, die aan het eind alleen maar omhoog wijst. De man werd niet alleen onderkoning in Egypte, hij verzoent zich ook met zijn broers: “wat jullie ten kwade hebben bedacht tegen mij, heeft God ten goede gekeerd om een groot volk in leven te houden!”

Met die belofte gaan we uiteen. Hier en nu gaan onze levens op en neer. Maar uiteindelijk zullen de tranen van onze ogen worden afgewist. Of je nu gepest bent, of gescheiden, gediscrimineerd of gekwetst, er is vergeving, bevrijding en genezing dankzij de grote Jozef, Jezus onze Heer.